Mevlid-i Nebi Haftası Şiirleri

Mevlid-i Nebi Haftası Şiirleri


Mevlid-i Nebi Haftası Şiirleri

Canım kurban olsun senin yoluna,
Adı güzel, kendi güzel Muhammed,
Şefâat eyle bu kemter kuluna,
Adı güzel, kendi güzel Muhammed

Mü’min olanların çoktur cefâsı,
Ahirette olur zevk-u sefâsı,
On sekiz bin âlemin Mustafâ’sı,
Adı güzel, kendi güzel Muhammed

Yedi kat gökleri seyrân eyleyen,
Kûrsûnün üstünde cevlân eyleyen.
Mi’râcda ümmetin Hak’dan dileyen,
Adı güzel, kendi güzel Muhammed

Ol çâriyâr anın gökler yâridir,
Anı seven günahlardan beridir,
On sekiz bin âlemin serveridir,
Adı güzel, kendi güzel Muhammed

Aşık Yunus neyler iki cihânı sensiz,
Sen Hak Peygambersin şeksiz, gümânsız
Sana uymayanlar gider imânsız,
Adı güzel, kendi güzel Muhammed.

………………………………………………………………………………………………..

Ondört asır evvel, yine bir böyle geceydi,
Kumdan, ayın ondördü; bir öksüz çıkıverdi!
Lakin, o ne hüsrandı ki hissetmedi gözler;
Kaç bin senedir, halbuki, bekleşmedelerdi!

Nerden görecekler? Göremezlerdi tabii,
Bir kerre, zuhut ettiği çöl en sapa yerdi;
Bir kerre de, ma’mure-i dünya, o zamanlar,
Buhranlar içindeydi, bugünden de beterdi.

Sırtlanları geçmişti beşer yırtıcılıkta;
Dişsiz mi bir insan, onu kardeşleri yerdi!
Fevza bütün afakını sarmıştı zeminin,
Salgındı, bugün Şark’ı yıkan, tefrika derdi

Derken, büyümüş, kırkına gelmişti ki öksüz,
Başlarda gezen kanlı ayaklar suya erdi!
Bir nefhada insanlığı kurtardı o ma’sum,
Bır hamlede kayserleri, kisraları serdi!

Aczin ki, ezilmekti bütün hakkı, dirildi;
Zulmün ki, zeval aklına gelmezdi, geberdi!
Alemlere, rahmetti, evet şer’-i mübini,
Şehbalini adl isteyenin yurduna gerdi.

Dünya neye sahipse, onun vergisidir hep;
Medyun ona cemiyetti, medyun ona ferdi.
Medyundur o mas’uma bütün bir beşeriyyet…
Ya Rab, bizi mahşerde bu ikrar ile haşret.

………………………………………………………………………………………….

Şefkat Peygamberi Efendim yoktun, vicdanlar sağırdı!
Kapalıydı basiretler ve gözler!
Diri diri kız gömmek ne ağırdı!
İnsan ki hep cehaletten tökezler!

Sen geldin aramıza bir nur doğdu.
Kapandı devri cahiliye birden.
İslam köle pazarlarını kovdu.
Kurtardı çocukları şirkten kirden.

Yetim büyüdüğün için mi bilmem?
Okşar tüm çocukları çok severdin!
Ondandır sana pür dikkat kesilmem!
Çocuk sevgisini bize sen verdin!

Bizlere gönderilen rahmetsin sen!
Ben ki rahmet peygamberiyim derdin!
Övülmüş Muhammed ve Ahmetsin sen!
Tüm çocuklara merhamet ederdin!

İlk örnek sevgin, Hasan’la Hüseyin!
Kâh omzundadır, kâh kucağında.
Onlar ki torun değil, göz bebeğin!
Ana kucağı, dede ocağında.

Her sözün sonsuz rahmettir, yağmur, kar!
Bin dört yüz yıldır yağar kalbimize!
Sözün sevgi pınarı gibi akar:
Merhamet edilmez merhametsize!

……………………………………………………………………..

cehalet insanı boğduğu zaman,
yetiştin zalime,vermedin aman,
adın anılıyor inan her zaman.
alemlere Rahmet sevgili nebi!

inan ki candan özledik seni,
hasretin her an yakar sinemi,
hediye bıraktın bana dinimi,
minettarım sana ey şanlı nebi!

güneşim,ayım,ışığım sensin,
sensiz bu dünyayı garip neylesin?
Allah’tan sen bize hediyesin.
gönlümün sultanı,ey şanlı nebi!

sen gideli inan bozuldu bağlar,
ümmmetin dertlidir,bağrı kan ağlar
senden umut bekler hastalar,sağlar,
ey dertlere derman ey şanlı nebi!

………………………………………………………………………

Dostlar mı terk etti, yalnız mı kaldın?
Umutla beklerken derde mi daldın?
İki günlük dünyaya çok mu aldandın?
Allah’ın Habibi Muhammed’e gel.
İslam’ın nuruyla muhabbete gel.

Aynalar mı küstü, yıllar mı sana?
Yetim mi aç mısın, başın mı darda?
Yoksa nefsinle mi başın belada?
Hatemü’l-Enbiya Muhammed’e gel
Kimsesizler kimsesi can Ahmed’e gel.

Aç mı kaldın kardeş bilime, ilme?
Almak için git gerekirse taa Çin’e.
Kur’an’ın ilk kelamı “Oku” emriyle,
Bilginler bilgini Muhammed’e gel.
Batılı zail eden muhabbete gel.

Dışlandın mı kardeş, dışta mı kaldın?
Köşeler kapılmış boşta mı kaldın?
Yolunu kaybetmiş düşte mi kaldın?
Bilal’i yücelten Muhammed’e gel.
Vahşi’yi affeden merhamete gel.

Takatsiz, umutsuz naçar olsan da,
Alkolün esiri, borçlu kalsan da,
Gizlice en günah işe dalsan da,
En emin limana Muhammed’e gel.
El-Emin ismiyle Hakk Resul’e gel.

Çaresiz değilsin sarıl sen ona.
Şefaatçi olacak bize Mustafa.
O sancak altında bizi de topla.
Ümmetim diyen Muhammed’e gel
LA İLAHE İLLALLAH, şahadete gel

Ey kardeş günler tükeniyor bak.
Sen de gel kendini İslam’a bırak.
Günahlar rengarenk çıradan çardak.
Bir kibrit çak günaha, Muhammed’e gel.
Ebediyen yaşatacak muhabbete gel.

……………………………………………………………………….

Ümmetin oluşumuzla övünürüz
Kaybetmiş oluşumuza üzülürüz

Miski amberdir dokun ve kokun
Hala, üzerimizdedir ölüm şokun

Umarız kıyamet günü şefaatinize
İnşallah alırsınız hepimizi safınıza

Nebilerin piri, ölmedi yaşıyor dipdiri
O’nun gelmesiyle silindi beşerin kiri

Dünya, senin gelişinle anlam kazandı
Çünkü yokluğunuzda her yer hazandı

Ey Nebi, benzeyen değil, benzetilensin
Çünkü sen en güzel şekilde bezenensin

Duyduğumuz her sese, kulak kesiliyoruz
Ya gelmenizi/ya gel demenizi bekliyoruz

Nerde adınız anılsa ümmetin boyun eğer
Ümmetim deseniz başımız ta göğe değer

Ümmetin olmamızdandır bu ihsan ve lütuflar
Her adem ahrette şefaat edeceğinizi umutlar

Bencileyin, acizdir edipler seni met-ü senadan
Çünkü seni övmüştür en güzel şekilde Yaratan

Ey Nebi, hakkında ne yazıp söylesem, noksan olur
Bence tüm övgüleri sadakna demek en doğru olur

………………………………………………………………………………………..

Bir tek güzel amelim yok
İman dolu sırdaşım yok
Bana bilgi verenim yok
Kurtar beni PEYGAMBERİM

Kul hakkı nedir bilemezdim
Helal lokma yiyemezdim
Doğruları söylemezdim
Kurtar beni PEYGAMBERİM

Bir boşlukta yaşıyorum
Yavaş yavaş ölüyorum
Cehenneme gidiyorum
Kurtar beni PEYGAMBERİM

MUHAMMED’e aşığım ben
Rüyamda görmüşidim ben
Ona şiir yazmışidim ben
Kurtar beni PEYGAMBERİM

ÇELİK’im bir boşluktadır
Manevi bir açlıktadır
Bedeniyle uykudadır
Kurtar beni PEYGAMBERİM

………………………………………………………………………………………..

Diri diri gömülürken kız çocukları,
Yolunu gözlerdi.
Yüreğine taş basan anaları,
Kokunu özlerdi.

Senden önce gelen peygamberler,
Seni müjdelerdi.
Sensiz doğan günler,
Kapkaranlık gecelerdi.

Horlanmış masum köleler,
Bir kurtarıcı beklerdi.
Zulüm altında inleyen ülkeler,
Ah üstüne ah eklerdi.

Tevratta vasfını okuyanlar,
Seni görmeyi ne çok isterdi.
Sevgini kalplerine dokuyanlar,
Cenneti dünyada gösterdi.

Ümmetin kurban olmuş yoluna,
Allah bile salat etmişken kuluna,
Seni sevenler değer vermez malına,
Şefaatini ne çok isterdi.

……………………………………………………………………..

 

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ
851 1,606